شاعران مرثيه‌سراي و مداحان اردبيلي قرن‌هاست كه با سروده‌ها و نواي توحيدي خود خاطره عاشورا را زنده نگهداشته‌اند و صحنه‌هايي از اين حماسه و ديگر مناقب و مصايب ائمه اطهار (ع) را در اذهان به تصوير كشيده‌اند .به‌نوشته مورخان معتبر ، مردم اردبيل به عنوان يكي از پيشگامان پذيرش دين اسلام ، به خاندان عصمت و طهارت (ع) عشق ورزيده و اديبان خوش قريحه منطقه از آن زمان مصايب چهارده معصوم (ع) را به نظم و نثر كشيده‌اند.

به‌دليل از بين رفتن اسناد و مدارك ، اولين شاعر مرثيه‌سراي اردبيلي را نمي‌توان شناسايي كرد اما به نوشته برخي تذكره نامه‌ها در عصر صفويه شاعران مرثيه پرداز فراواني از اين ديار بر ادبيات عاشورا گام نهاده‌اند .شهر اردبيل نزديك به ‪ ۲۰۰سال مركز تجمع و حضور عارفان و شاعران پرآوازه بوده و به همين دليل دارالارشاد و زماني هم دارالامان لقب گرفته است.

زبان تركي داراي ويژگي خاصي براي سرودن حماسه‌هاي عاشورايي است كه ساير زبان‌ها فاقد اين قابليت مي‌باشند . گذر زمان و نفوذ فرهنگ‌هاي بيگانه نيز نتوانسته است قلم‌هاي مرثيه‌پردازان اردبيلي را از نوشتن بازداشته و يا نواي روحبخش عندليبان را در حنجره‌هاي آنان حبس كند.

اشعار مرثيه سرايان به‌نام اردبيلي كه با هنرنمايي مداحان اهل بيت به شكلي دلپذير و تاثير گذار ارايه مي‌گردد نقش به‌سزايي در رونق عزاداري‌هاي محرم در مناطق آذري‌نشين و ساير نقاط كشور دارد.  در مرثيه‌هاي شاعران اردبيلي به واقعه بزرگ كربلا از زاويه‌هاي گوناگون پرداخت شده و در آن‌ها حماسه بزرگ پديد آورندگان عاشورا ، مظلوميت اهل بيت و قساوت يزيد و يزيديان به زيبايي هر چه تمام عرضه شده است.

صاحبنظران مي‌گويند: مركزيت اردبيل به عنوان خاستگاه مذهب تشيع در دوران حكومت صفويه باعث گرايش شاعران و عندليبان به اهل بيت (ع) شده است. مرثيه سرايان فراواني از جمله بيضا ، دلخون ، ثابت ، ناصر ، عاصم ، مطلع ، ناطق ، انور ، غمگين ، سيدحكاك ، بختياري ، جليلي‌وند ، صدرالممالي ، يحيوي و منزوي در اين شهر مي‌زيسته‌اند كه اكنون فقط آثار ارزشمندي از آنان به يادگار مانده است.

اینم چندتا مداحی برای شما:

مداحی شماره 2

مداحی شماره 3

مداحی شماره 4

مداحی شماره 5

مداحی شماره 6

مداحی(تصویری)